Konwencje w ramach systemu ONZ

Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych

Ta umowa Organizacji Narodów Zjednoczonych wprowadza obowiązek dla państwa polskiego przestrzegania praw w nim zawartych bez względu na jakiekolwiek różnice m.in. rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, pochodzenie narodowe (art. 2). Pakt wprowadza również nakaz równego traktowania kobiet i mężczyzn (art. 3).

Międzynarodowa Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej

Konwencja ta jest w całości poświęcona zakazowi dyskryminacji rasowej. „Dyskryminacja rasowa” oznacza wszelkie zróżnicowanie, wykluczenie, ograniczenie lub uprzywilejowanie z powodu rasy, koloru skóry, urodzenia, pochodzenia narodowego lub etnicznego, które ma na celu lub pociąga za sobą przekreślenie bądź uszczuplenie uznania, wykonywania lub korzystania, na zasadzie równości z praw człowieka i podstawowych wolności w dziedzinie politycznej, gospodarczej, społecznej i kulturalnej lub w jakiejkolwiek innej dziedzinie życia publicznego.

Polska stając się stroną tej Konwencji zobowiązała się zagwarantować wszystkim osobom bez względu na w/w różnice równość wobec prawa, a zwłaszcza korzystanie z m.in.:

  • prawa do równego traktowania przed sądami i innymi organami wymiaru sprawiedliwości;
  • prawa do osobistego bezpieczeństwa i do ochrony przez państwo przed przemocą lub naruszeniem nietykalności cielesnej;
  • praw obywatelskich (np. prawa do własności, prawa do wolności myśli, sumienia i wyznania, prawa do wolności poglądów i wypowiadania ich, prawa do wolności pokojowych zgromadzeń i do zrzeszania się);
  • praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (np. prawa pracy, swobodnego wyboru zatrudnienia, sprawiedliwych warunków pracy i wynagrodzenia, prawa do tworzenia związków zawodowych i należenia do nich, prawa do mieszkania, prawa do publicznej ochrony zdrowia, opieki lekarskiej oraz ubezpieczeń społecznych i świadczeń socjalnych, prawa do oświaty i szkolenia zawodowego);
  • prawa dostępu do wszystkich miejsc i urządzeń przeznaczonych do publicznego użytku, takich jak transport, hotele, restauracje, kawiarnie, teatry i parki (art. 5).

Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet

Konwencja wprowadza nakaz równego traktowania kobiet i mężczyzn. „Dyskryminacja kobiet” oznacza wszelkie zróżnicowanie, wyłączenie lub ograniczenie ze względu na płeć, które powoduje lub ma na celu uszczuplenie albo uniemożliwienie kobietom, niezależnie od ich stanu cywilnego, przyznania, realizacji bądź korzystania na równi z mężczyznami z praw człowieka oraz podstawowych wolności w dziedzinach życia politycznego, gospodarczego, społecznego, kulturalnego, obywatelskiego i innych.

Polska jest stroną Konwencji i zobowiązała się do prowadzenia polityki likwidującej dyskryminację kobiet, tj. m.in. do:

  • wprowadzenia zasady równości mężczyzn i kobiet do Konstytucji lub innych aktów prawnych oraz zapewnienia realizacji tych zasad w praktyce;
  • podjęcia stosownych działań zabraniających wszelkiej dyskryminacji kobiet;
  • ustanowienia ochrony prawnej praw kobiet na zasadach równości z mężczyznami oraz zapewnienia w drodze postępowania przed właściwymi sądami państwowymi i innymi organami publicznymi skutecznej ochrony kobiet przed wszelkimi aktami dyskryminacji;
  • powstrzymywania się od wszelkich działań i praktyk dyskryminujących kobiety i zapewnienia, aby władza działała zgodnie z tym obowiązkiem (art. 2).