Sprawy

Pozew o dyskryminację w dostępie do usług mieszkaniowych

W dniu 28 grudnia 2012 roku Stowarzyszenie Interwencji Prawnej złożyło w Sądzie Okręgowym w Warszawie pozew przeciwko gminie Pruszków o dyskryminację ze względu na narodowość w dostępie do gminnych usług socjalnych.

Stowarzyszenie reprezentowane jest w tej sprawie przez kancelarię prawną Clifford Chance w ramach jej działalność pro bono. Żądania zawarte w pozwie to m.in. zadośćuczynienie, przeprosiny oraz zobowiązanie Urzędu Miasta w Pruszkowie do przyjęcia polityki równościowej, która polegać ma na zapewnieniu równego traktowania m.in. ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, w szczególności w zakresie dostępu do usług socjalnych świadczonych przez Miasto Pruszków.

W dniu 28 grudnia miała miejsce konferencja prasowa, podczas której przedstawiliśmy kulisy sprawy. Prawniczka SIP Katarzyna Wencel opowiedziała o pozwie także w Radiu TOK FM, tutaj możesz odsłuchać audycję:http://www.tok.fm/TOKFM/0,89511.html

Prasa o sprawie Pruszkowa:

http://wyborcza.pl/1,91446,13116181,Stowarzyszenie_Interwencji_Prawnej_oskarza_Pruszkow.html
http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/stowarzyszenie-interwencji-prawnej-oskarza-pruszkow-o-dyskryminacje
http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114877,13116181,Stowarzyszenie_Interwencji_Prawnej_oskarza_Pruszkow.html
http://www.money.pl/archiwum/wiadomosci_agencyjne/pap/artykul/stowarzyszenie;interwencji;prawnej;oskarza;pruszkow;o;
dyskryminacje,75,0,1222987.html

Gazeta Prawna: Pozywają za wymóg meldunku

Stan faktyczny sprawy:

Poszkodowana jest obywatelką Rosji narodowości czeczeńskiej. Od ponad 4 lat jest ściśle związana z Pruszkowem – mieszka w tym mieście wraz z rodziną wynajmując od prywatnego właściciela dwupokojowe mieszkanie. Dwóch synów Pani F. uczęszcza do przedszkola i do szkoły w Pruszkowie.

W maju 2008 roku Pani F. doznała poważnego wypadku drogowego. Lekarze na początku nie dawali jej szans na przeżycie. Ale po wielu operacjach i długotrwałej rehabilitacji jej życiu przestało zagrażać niebezpieczeństwo. Na zawsze jednak pozostanie osobą niepełnosprawną. Jest w stanie samodzielnie wykonywać czynności osobiste, nigdy jednak nie będzie zupełnie samodzielna w sensie społecznym – po wypadku ma problemy z chodzeniem oraz z czuciem w rękach i nogach. Od wypadku F., jej dziećmi oraz mieszkającą razem z nią i także niepełnosprawną matką opiekuje się siostra.

Poszkodowana pierwszy wniosek o przyznanie lokalu z zasobów komunalnych Miasta Pruszkowa złożyła w marcu 2009 roku. W odpowiedzi otrzymała informację, że brak jest możliwości udzielenia pomocy, bowiem zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej „o uzyskanie mieszkania z zasobów komunalnych mogą ubiegać się tylko stali mieszkańcy Pruszkowa”, za których urzędnicy uznają tylko osoby zameldowane w Pruszkowie. Należy podkreślić, że takie rozumienie tego przepisu jest jednak bezprawne, co stwierdził m.in. Wojewoda Mazowiecki, Jacek Kozłowski, w odpowiedzi na wystąpienie Stowarzyszenia: „dla przyjęcia danej osoby za mieszkańca danej gminy nie ma znaczenia fakt zameldowania ani jego okres trwania. Mieszkańcem gminy jest każda osoba fizyczna, która ma miejsce zamieszkania na terenie konkretnej gminy”. Na takim stanowisku stoją również sądy administracyjne, wyraźnie wskazując, że „gmina realizując zadanie ‘tworzenia warunków zaspokajania potrzeb mieszkaniowych członków wspólnoty samorządowej’ nie może arbitralnie, bez upoważnienia ustawowego wyłączać z grona członków wspólnoty osób, które nie posiadają zameldowania stałego czy czasowego”.

 


Odmowa przyznania świadczeń rodzinnych migrantce przymusowej i jej dzieciom jest niezgodna z konstytucyjną zasadą równości – precedensowe orzeczenie NSA

W dniu 20 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał, przy udziale Stowarzyszenia Interwencji Prawnej, skargę kasacyjną cudzoziemki, której w Polsce została przyznana ochrona uzupełniająca. Cudzoziemka, matka czwórki dzieci, starała się o świadczenia rodzinne z tytułu samotnego wychowywania dzieci. Prawo do korzystania ze świadczeń rodzinnych przyznaje osobom ze statusem uchodźcy oraz ochroną uzupełniającą ustawa o świadczeniach rodzinnych. Cudzoziemce jednak odmówiono tych świadczeń, ponieważ nie była ona w stanie przedstawić aktu zgonu swojego męża, który zaginął podczas wojny czeczeńsko-rosyjskiej. Organ administracji publicznej rozpatrujący wniosek Cudzoziemki, zażądał od niej aktu zgonu męża na podstawie rozporządzenia wykonawczego do ustawy o świadczeniach rodzinnych, które określało, jakie dokładnie dokumenty ma przedstawić osoba starająca się o tego rodzaju pomoc. NSA, uznając racje Cudzoziemki, w uzasadnieniu swojego wyroku stwierdził, że odmowa przyznania świadczeń rodzinnych osobie, która nie jest w stanie bez własnej winy przedstawić dokumentu wymaganego przez rozporządzenie jest naruszeniem konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. NSA dodał, że jest to przykład dyskryminacji pośredniej. Poza tym, według NSA, stosowanie przepisów rozporządzenia nie może uniemożliwiać korzystania z prawa, które przyznaje ustawa. (Sygn. akt I OSK 793/10).

Zapraszamy do zapoznania się z treścią orzeczenia (pdf, 1.26MB) oraz komentarzem do wyroku.

 


Zapraszamy do zapoznania się z raportem: „Dyskryminacja cudzoziemców w Polsce w latach 2008 – 2010”